Aura leren zien

Van handen naar planten en mensen

Planten zijn een rustig oefenobject omdat ze niet bewegen en een duidelijke omtrek hebben. Kijk naar de ruimte vlak langs de bladeren. Oefen later met iemand die voor een rustige achtergrond zit. Let eerst op helderheid, omvang en beweging; kleuren kunnen later komen.

C.W. Leadbeater beschreef de aura als een beweeglijk kleurveld dat gedachten, gevoelens en ontwikkeling weerspiegelt. Bij auralezen gaat de aandacht naar de stroming en uitstraling van het menselijke energieveld.

Waarnemen zonder haast

Schrijf na een oefening kort op wat je zag, zonder meteen een betekenis toe te kennen. Vergelijk ervaringen over langere tijd. Subtiele waarneming wordt helderder wanneer kijken, voelen en intuïtie rustig leren samenwerken.

Eerst waarnemen, dan woorden geven

Een veelgemaakte stap is om een lichte rand meteen een betekenis te geven. Je ziet iets blauws en denkt aan rust, of iets roods en denkt aan daadkracht. Probeer waarneming en uitleg eens na elkaar te laten komen. Beschrijf eerst alleen de plaats, vorm, kleur en beweging: een dunne rand bij de vingers, een waas boven de schouder of een kleurindruk die kort verschijnt. Pas daarna onderzoek je welke betekenis het beeld voor je heeft.

Een klein notitieboek helpt daarbij. Noteer ook de achtergrond, het licht, de duur van de oefening en hoe uitgerust je was. Zo ontstaat een eerlijk verslag van je eigen ervaring. Je hoeft niet iedere waarneming te onthouden of achteraf mooier te maken. Juist een bladzijde waarop staat dat je weinig zag, hoort bij aandachtig oefenen.

Een korte oefening met een rustige afsluiting

Kies overdag een plek met gelijkmatig, indirect licht. Houd je hand ontspannen voor een rustige muur en kijk enkele ogenblikken naar de ruimte naast de vingers. Blijf normaal knipperen. Verplaats daarna je blik naar de kamer en laat je ogen rusten. Herhaal dit hooguit een paar keer. Staren, turen en het vasthouden van je adem maken de oefening niet beter.

Ga na afloop even staan of loop rond. Kijk naar gewone voorwerpen en benoem hun kleuren. Dat brengt je aandacht terug naar de omgeving. Oefen nooit door in de zon of een andere felle lichtbron te kijken. Nabeelden, contrasten en vermoeide ogen kunnen eveneens gekleurde randen veroorzaken; een lichtverschijnsel op zichzelf vertelt nog niet waar het vandaan komt.

Een aura lezen vraagt toestemming

Oefen je met iemand anders, spreek dan vooraf af wat jullie doen. Vraag of diegene een beschrijving wil horen en houd die open: ‘Ik kreeg een groene kleurindruk’ is zorgvuldiger dan ‘Jij bent iemand met een groene aura’. Een mens is groter dan één momentopname. Verbind aan een waarneming geen uitspraak over ziekte, verborgen trauma of de toekomst.

De kleurrijke platen uit de theosofische literatuur zijn bedoeld om spirituele waarnemingen te verbeelden. Het zijn geen fotografische registraties. Wie ze bestudeert, kan letten op de manier waarop kleur, vorm en gevoel met elkaar worden verbonden, zonder het eigen waarnemen tot het namaken van zo'n plaat te maken. Lees verder bij aurakleuren als je die beeldtaal wilt verkennen.